วันจันทร์ที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558

ข้อคิดที่ได้จากการเดินทางของนักเดินทางหัวฟู


การเดินทางสอนอะไรให้เอนจอยหลายอย่างเลยทีเดียวนะ นี่เป็นส่วนหนึ่งที่เอนจอยได้เรียนรู้จากการเดินทางตลอดสี่ปีกว่าที่ผ่านมา จริงๆ ต้องขอบคุณพระเจ้า ขอบพี่บอย สะดุดตา และมารพิณด้วย เอนจอยได้เรียนรู้อะไรมากมายตลอดสี่ปีนี้  เอนจอยได้เรียนรู้มากมาย เช่น



1.การเดินทางนั้น

วันพุธที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558

กระเช้า พ่อง !!!!

ปุกาด ๆๆ ในเนื้อบทความมีคำหยาบคาย โปรดใช้วิจารณญานจร้า



หนอนB2 : "เฮ้ย !!! นี่หรอวะภูกระดึงที่มึงบอกว่าสวยนักสวยหน่า  กว่าจะคลานมาถึงยอดภูได้ เหนื่อยโว้ย แม่งก็ไม่ได้สวยอะไรเท่าไหร่เลย"
หนอนB1 : "ไอ่ห่า มีงดูสิ ก้อนหิน ตรงนู้นน่ะ สวยจะตาย มา มา ไปถ่ายรูปกัน"
หนอนB2 : "ก้อนหินแบบนี้กูไม่ต้องปีนเขามากูก็เคยเห็น ภูกระดึงหรอเนี่ย แม่งไม่เห็นสวยแบบที่มึงบอกเลย มึงอ่ะเวอร์ คราวหลังอย่าชวนกูมาอีกนะ"
หนอนB1 :  "อ้าววว ไอ่นี่ มึงมาว่าภูกระดึงของกูไม่สวยได้ไง มึงแม่งตาถั่ว"
หนอนB2 : "อ้าว ไอ่ห่านี่ หลอกกูมาให้กูกระดึ๊บๆ ขึ้นเขา ไหนจะต้องคลานหนีนกที่จะมาแดกกู แล้วยังมาด่ากูอีก"
หนอนB3 : "พวกมึงมันโง่ เดินขึ้นมาทำไม กูนี่เหาะขึ้นมานะโว้ย แป๊บเดียวกูก็มาถึงแล้ว กูเพิ่งลงเครื่องเมื่อเช้า พวกมึงต้องมานอนหนาวในเต้นท์ตั้งแต่เมือคืน"
............(หนอนB1และหนอนB2 มองหน้ากัน แต่พูดอะไรไม่ออก >>คิดในใจแม่งก็จริง ไม่ต้องนอนหนาวในเต้นท์รอขึ้นภู  แต่ก็ เฮ้ย !!! กูตั้งใจมาหนาวป่าววะ กูไม่ได้หนาวทั้งปีซักหน่อย แล้วหนอน3 ตัว ก็พากันไปหาใบไม่กิน ระหว่างนั่งกิน มีหนอนสาว สวย อึ๋ม 2 ตัว ค่อยๆ กระดึ๊บ