วันจันทร์ที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2557

เด็กๆ บ้านดนตรีเชียงคาน แรงบันดาลใจของเอนจอย

แรงบันดาลใจในการเริ่มหัดเล่นอูคูเลเล่ของเอนจอย มันเริ่มต้นเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2013  ยามค่ำคืน ระหว่างเดินเล่นบนถนนคนเดินเชียงคาน เสียงใสๆ และเครื่องดนตรีฟังดูสนุกสนานดังแว่วมากระทบหู เอนจอยไม่รอช้ารีบสาวเท้าอย่างไว เดินไปหาที่มาของเสียงนั้น ภาพที่เห็นคือผู้คนมากมายกำลังรุมล้อมนักดนตรีตัวน้อยๆ กลุ่มหนึ่งที่ใช้ชื่อว่า "บ้านดนตรี"



หลังจากหยุดยืนดูด้วยความสนใจและจบด้วยความประทับใจในความสนุกสนานของเด็กๆ ทำให้วันรุ่งขึ้นเอนจอยต้องบุกไปถึงที่ซ้อมดนตรีของเด็กๆ ที่เชียงคานซอย 18  เราได้ทำความรู้จักกันและตามน้องๆ ไปเปิดหมวกที่แก่งคุ้ดคู้


ในเดือนกุมภาพันธ์นั้นเอนจอยกลับมากรุงเทพฯ พร้อมหอบเอาความประทับใจจากเด็กๆ บ้านดนตรีและครูออดี้ของพวกเค้ากลับมาด้วยและสัญญากับตัวเองว่าจะกลับไปอีก



ธันวาคม 2014 หลังจากลงจากภูกระดึง เอนจอยกลับไปที่เชียงคานอีกครั้งแวะไปยืนดูน้องๆ เปิดหมวกที่ถนนคนเดินเชียงคานอีกเช่นเดิม ผ่านไปหนึ่งปีแต่น้องๆ บ้านดนตรียังจำกันได้ ยิ่งทำให้ความประทับใจมีมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม นอกเหนือไปจากเสียงดนตรีใสๆ ที่เต็มไปด้วยความสุข สนุกสนาน ก่อนจะลากันในค่ำคืนนั้นก็สัญญากับน้องๆ ว่าจะบุกไปที่แหล่งกบดานของนักดนตรีตัวน้อยอีกครั้ง



การมาบ้านดนตรีรอบนี้ไม่เพียงแค่การพูดคุยกันและฟังน้องๆ ซ้อมดนตรีเท่านั้น แต่ครั้งนี้ครูออดี้ของเด็กๆ ได้หยิบอูคูเลเล่มาให้ลองเล่นด้วย พอได้จับมันรู้สึกดีมากๆ ระหว่างที่ครูพี่ออดี้สอนเอนจอยนั้น ก็คิดในใจว่าเอนจอยอยากเล่นมันให้สนุกและมีความมสุขอย่างเด็กๆ ที่บ้านดนตรีบ้าง



ในที่สุดเราก็ได้อูคูเลเล่ตัวนั้นที่ครูพี่ออดี้ ขายต่อให้ในราคาพิเศษ ...เอนจอยหนีบอูคูเลเล่ตัวน้อยขึ้นรถกลับมากรุงเทพฯ ด้วย จนทุกวันนี้ก็ยังพยายามเล่นมันอยู่ และเล่นมันแทบทุกวันหากไม่ได้เดินทางไปไหน


แรงบันดาลใจในการเล่นอูคูเลเล่ของเอนจอยคงเป็นรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ สนุกสนาน ตอนที่เห็นเด็กๆ บ้านดนตรีได้สนุกกับเครื่องดนตรีของพวกเค้า